дефе́кт дэфе́кт, -ту м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэфе́кт, -ту м. дефе́кт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бракII (испорченная продукция, дефект) брак, род. бра́ку м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Дэфе́кт ’дэфект’ (БРС). У гэтым значэнні вядома ў ст.-бел. мове з XVI ст. (гл. Булыка, Запазыч.). Аднак няясна, ці сучаснае бел. слова працягвае ст.-бел. традыцыю (якая, паводле Булыкі, там жа, асноўваецца на запазычанні з польск. defekt (< лац.), ці гэта (як і рус. дефе́кт) запазычанне з ням. Defekt (< лац.). Параўн. Фасмер, 1, 509; Шанскі, 1, Д, Е, Ж, 94.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

брак I (род. бра́ку) м. брак, дефе́кт, недоста́ток (в чём-л.)

брак II в знач. безл. сказ., разг. недостаёт, не хвата́ет;

б. цэме́нту — не хвата́ет цеме́нта;

б. папе́ры — недостаёт бума́ги

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)