Даўганы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўганы́
Р. Даўгано́ў
Д. Даўгана́м
В. Даўганы́
Т. Даўгана́мі
М. Даўгана́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

даўга́ны, -га́н, см. далга́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

даўга́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даўга́н даўга́ны
Р. даўга́на даўга́наў
Д. даўга́ну даўга́нам
В. даўга́на даўга́наў
Т. даўга́нам даўга́намі
М. даўга́не даўга́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)