дастасо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дастасо́ўваю |
дастасо́ўваем |
| 2-я ас. |
дастасо́ўваеш |
дастасо́ўваеце |
| 3-я ас. |
дастасо́ўвае |
дастасо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дастасо́ўваў |
дастасо́ўвалі |
| ж. |
дастасо́ўвала |
| н. |
дастасо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дастасо́ўвай |
дастасо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
дастасо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дастасо́ўваць (да чаго) несов. применя́ть (к чему); (теорию и т.п. — ещё) прилага́ть (к чему); см. дастасава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дастасо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дастасаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дастасава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны; зак., што да чаго.
Прымяніць, прывесці ў адпаведнасць з чым-н.
Д. тэорыю да практыкі.
|| незак. дастасо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. дастасава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дастасо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да дастасавацца.
2. Зал. да дастасоўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дастасо́ўванне (да чаго) ср. примене́ние (к чему); приложе́ние (к чему); см. дастасо́ўваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дастасо́ўвацца несов.
1. (да чаго) применя́ться (к чему);
2. страд. применя́ться; прилага́ться; см. дастасо́ўваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прилага́ть несов.
1. (добавлять, присоединять) дадава́ць; прыклада́ць, прыкла́дваць;
2. (применять) дастасо́ўваць, дапасо́ўваць;
◊
при сём прилага́ю канц. да гэ́тага дадаю́; см. приложи́ть 2, 3;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Выго́да ’камфорт’ (БРС, Байк. і Некр.); ’зручнасць, утульнасць, спакой’ (Гарэц.); ’дастатак, задавальненне’ (КЭС, лаг.); ’прыволле, добрыя ўмовы’ (Цых.), выго́ддзе ’прывольнасць, зручнасць’ (Гарэц., Шат., Байк. і Некр.), выго́дна ’прывольна’ (Гарэц., Байк. і Некр.). Параўн. формы з іншым націскам: рус. выгода, укр. ви́года ’зручнасць, утульнасць, спакой’; выгі́ддя ’зручнасць, прыволле’, польск. wygoda ’зручнасць, камфорт; задавальненне патрэб’. Ад вы́гадзіць ’дагадзіць, дапасаваць’; параўн. гадзі́ць ’мірыць, дастасоўваць’, параўн. рус. уго́дье ’паша, прыволле’, геаграфія і націск, магчыма, сведчаць пра запазычанне з польск. wygoda, параўн. з іншым націскам: вы́гада (гл.), а таксама выгода (Федар. 4).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)