дасо́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дасо́чваю |
дасо́чваем |
| 2-я ас. |
дасо́чваеш |
дасо́чваеце |
| 3-я ас. |
дасо́чвае |
дасо́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дасо́чваў |
дасо́чвалі |
| ж. |
дасо́чвала |
| н. |
дасо́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дасо́чвай |
дасо́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
дасо́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дасо́чваць несов. усле́живать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дасо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дасачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
усле́живать несов.
1. (устерегать) упільно́ўваць (каго, што), дапільно́ўваць (каго, што);
2. перен. (не упускать из внимания) усо́чваць, дасо́чваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)