дамры́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамры́стка |
дамры́сткі |
| Р. |
дамры́сткі |
дамры́стак |
| Д. |
дамры́стцы |
дамры́сткам |
| В. |
дамры́стку |
дамры́стак |
| Т. |
дамры́сткай
дамры́сткаю |
дамры́сткамі |
| М. |
дамры́стцы |
дамры́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дамры́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Музыкант, які іграе на домры.
|| ж. дамры́стка, -і, ДМ -стцы, мн. -і, -так.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
домри́стка дамры́стка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)