дакляро́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дакляро́ўваю дакляро́ўваем
2-я ас. дакляро́ўваеш дакляро́ўваеце
3-я ас. дакляро́ўвае дакляро́ўваюць
Прошлы час
м. дакляро́ўваў дакляро́ўвалі
ж. дакляро́ўвала
н. дакляро́ўвала
Загадны лад
2-я ас. дакляро́ўвай дакляро́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дакляро́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дакляро́ўваць несов., разг. обеща́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дакляро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дакляраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даклярава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак. і незак., што і з інф. (разм.).

Паабяцаць (абяцаць) зрабіць што-н.

Дакляраваў абавязкова прыйсці.

|| незак. таксама дакляро́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обеща́ть

1. сов. паабяца́ць, даклярава́ць;

2. несов. абяца́ць, дакляро́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)