дажда́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дажду́ |
дажджо́м |
| 2-я ас. |
дажджэ́ш |
дажджаце́ |
| 3-я ас. |
дажджэ́ |
дажду́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дажда́ў |
дажда́лі |
| ж. |
дажда́ла |
| н. |
дажда́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дажджы́ |
дажджы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
дажда́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дажда́ць сов., разг. дожда́ться;
◊ каб ты не ~да́ў! — чтоб ты пропа́л!
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дажда́ць, ‑жду, ‑жджэш, ‑жджэ; зак., каго-чаго.
Разм. Тое, што і дачакаць. Вылі жудкія годы, Яшчэ горшых даждалі, як вайны усясветнай Пракаціліся хвалі. Купала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дачакацца, дачакаць, прычакаць, дажыцца, дажыць; даждацца, даждаць (абл.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)