дагарто́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дагарто́ўваю дагарто́ўваем
2-я ас. дагарто́ўваеш дагарто́ўваеце
3-я ас. дагарто́ўвае дагарто́ўваюць
Прошлы час
м. дагарто́ўваў дагарто́ўвалі
ж. дагарто́ўвала
н. дагарто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. дагарто́ўвай дагарто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дагарто́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дагарто́ўваць несов., тех. дока́ливать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дагарто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дагартаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагартава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак., што.

Давесці да патрэбнага гарту.

Д. серп.

|| незак. дагарто́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. дагарто́ўка, -і, ДМ -то́ўцы, ж. і дагарто́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дагарто́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дагартоўваць — дагартаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагарто́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да дагартавацца.

2. Зал. да дагартоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагарто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дагартоўваць — дагартаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дока́ливать несов.

1. техн. дагарто́ўваць;

2. (накаливать) напа́льваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)