даво́дачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даво́дачны |
даво́дачная |
даво́дачнае |
даво́дачныя |
| Р. |
даво́дачнага |
даво́дачнай
даво́дачнае |
даво́дачнага |
даво́дачных |
| Д. |
даво́дачнаму |
даво́дачнай |
даво́дачнаму |
даво́дачным |
| В. |
даво́дачны (неадуш.)
даво́дачнага (адуш.) |
даво́дачную |
даво́дачнае |
даво́дачныя (неадуш.)
даво́дачных (адуш.) |
| Т. |
даво́дачным |
даво́дачнай
даво́дачнаю |
даво́дачным |
даво́дачнымі |
| М. |
даво́дачным |
даво́дачнай |
даво́дачным |
даво́дачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даво́дачны тех. дово́дочный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
даво́дка, -і, ДМ -дцы, ж. (спец.).
Наданне вырабу дакладных памераў шляхам механічнай падгонкі, шліфоўкі.
Д. дэталей.
|| прым. даво́дачны, -ая, -ае.
Д. станок.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дово́дочный техн. даво́дачны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)