даве́дачна-бібліяграфі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́дачна-бібліяграфі́чны |
даве́дачна-бібліяграфі́чная |
даве́дачна-бібліяграфі́чнае |
даве́дачна-бібліяграфі́чныя |
| Р. |
даве́дачна-бібліяграфі́чнага |
даве́дачна-бібліяграфі́чнай
даве́дачна-бібліяграфі́чнае |
даве́дачна-бібліяграфі́чнага |
даве́дачна-бібліяграфі́чных |
| Д. |
даве́дачна-бібліяграфі́чнаму |
даве́дачна-бібліяграфі́чнай |
даве́дачна-бібліяграфі́чнаму |
даве́дачна-бібліяграфі́чным |
| В. |
даве́дачна-бібліяграфі́чны (неадуш.)
даве́дачна-бібліяграфі́чнага (адуш.) |
даве́дачна-бібліяграфі́чную |
даве́дачна-бібліяграфі́чнае |
даве́дачна-бібліяграфі́чныя (неадуш.)
даве́дачна-бібліяграфі́чных (адуш.) |
| Т. |
даве́дачна-бібліяграфі́чным |
даве́дачна-бібліяграфі́чнай
даве́дачна-бібліяграфі́чнаю |
даве́дачна-бібліяграфі́чным |
даве́дачна-бібліяграфі́чнымі |
| М. |
даве́дачна-бібліяграфі́чным |
даве́дачна-бібліяграфі́чнай |
даве́дачна-бібліяграфі́чным |
даве́дачна-бібліяграфі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даве́дачна-інфармацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́дачна-інфармацы́йны |
даве́дачна-інфармацы́йная |
даве́дачна-інфармацы́йнае |
даве́дачна-інфармацы́йныя |
| Р. |
даве́дачна-інфармацы́йнага |
даве́дачна-інфармацы́йнай
даве́дачна-інфармацы́йнае |
даве́дачна-інфармацы́йнага |
даве́дачна-інфармацы́йных |
| Д. |
даве́дачна-інфармацы́йнаму |
даве́дачна-інфармацы́йнай |
даве́дачна-інфармацы́йнаму |
даве́дачна-інфармацы́йным |
| В. |
даве́дачна-інфармацы́йны (неадуш.)
даве́дачна-інфармацы́йнага (адуш.) |
даве́дачна-інфармацы́йную |
даве́дачна-інфармацы́йнае |
даве́дачна-інфармацы́йныя (неадуш.)
даве́дачна-інфармацы́йных (адуш.) |
| Т. |
даве́дачна-інфармацы́йным |
даве́дачна-інфармацы́йнай
даве́дачна-інфармацы́йнаю |
даве́дачна-інфармацы́йным |
даве́дачна-інфармацы́йнымі |
| М. |
даве́дачна-інфармацы́йным |
даве́дачна-інфармацы́йнай |
даве́дачна-інфармацы́йным |
даве́дачна-інфармацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даве́дачна-краязна́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́дачна-краязна́ўчы |
даве́дачна-краязна́ўчая |
даве́дачна-краязна́ўчае |
даве́дачна-краязна́ўчыя |
| Р. |
даве́дачна-краязна́ўчага |
даве́дачна-краязна́ўчай
даве́дачна-краязна́ўчае |
даве́дачна-краязна́ўчага |
даве́дачна-краязна́ўчых |
| Д. |
даве́дачна-краязна́ўчаму |
даве́дачна-краязна́ўчай |
даве́дачна-краязна́ўчаму |
даве́дачна-краязна́ўчым |
| В. |
даве́дачна-краязна́ўчы (неадуш.)
даве́дачна-краязна́ўчага (адуш.) |
даве́дачна-краязна́ўчую |
даве́дачна-краязна́ўчае |
даве́дачна-краязна́ўчыя (неадуш.)
даве́дачна-краязна́ўчых (адуш.) |
| Т. |
даве́дачна-краязна́ўчым |
даве́дачна-краязна́ўчай
даве́дачна-краязна́ўчаю |
даве́дачна-краязна́ўчым |
даве́дачна-краязна́ўчымі |
| М. |
даве́дачна-краязна́ўчым |
даве́дачна-краязна́ўчай |
даве́дачна-краязна́ўчым |
даве́дачна-краязна́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даве́дачна-нарматы́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́дачна-нарматы́ўны |
даве́дачна-нарматы́ўная |
даве́дачна-нарматы́ўнае |
даве́дачна-нарматы́ўныя |
| Р. |
даве́дачна-нарматы́ўнага |
даве́дачна-нарматы́ўнай
даве́дачна-нарматы́ўнае |
даве́дачна-нарматы́ўнага |
даве́дачна-нарматы́ўных |
| Д. |
даве́дачна-нарматы́ўнаму |
даве́дачна-нарматы́ўнай |
даве́дачна-нарматы́ўнаму |
даве́дачна-нарматы́ўным |
| В. |
даве́дачна-нарматы́ўны (неадуш.)
даве́дачна-нарматы́ўнага (адуш.) |
даве́дачна-нарматы́ўную |
даве́дачна-нарматы́ўнае |
даве́дачна-нарматы́ўныя (неадуш.)
даве́дачна-нарматы́ўных (адуш.) |
| Т. |
даве́дачна-нарматы́ўным |
даве́дачна-нарматы́ўнай
даве́дачна-нарматы́ўнаю |
даве́дачна-нарматы́ўным |
даве́дачна-нарматы́ўнымі |
| М. |
даве́дачна-нарматы́ўным |
даве́дачна-нарматы́ўнай |
даве́дачна-нарматы́ўным |
даве́дачна-нарматы́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даве́дачна-по́шукавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́дачна-по́шукавы |
даве́дачна-по́шукавая |
даве́дачна-по́шукавае |
даве́дачна-по́шукавыя |
| Р. |
даве́дачна-по́шукавага |
даве́дачна-по́шукавай
даве́дачна-по́шукавае |
даве́дачна-по́шукавага |
даве́дачна-по́шукавых |
| Д. |
даве́дачна-по́шукаваму |
даве́дачна-по́шукавай |
даве́дачна-по́шукаваму |
даве́дачна-по́шукавым |
| В. |
даве́дачна-по́шукавы (неадуш.)
даве́дачна-по́шукавага (адуш.) |
даве́дачна-по́шукавую |
даве́дачна-по́шукавае |
даве́дачна-по́шукавыя (неадуш.)
даве́дачна-по́шукавых (адуш.) |
| Т. |
даве́дачна-по́шукавым |
даве́дачна-по́шукавай
даве́дачна-по́шукаваю |
даве́дачна-по́шукавым |
даве́дачна-по́шукавымі |
| М. |
даве́дачна-по́шукавым |
даве́дачна-по́шукавай |
даве́дачна-по́шукавым |
даве́дачна-по́шукавых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даве́дачна-рэкамендацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́дачна-рэкамендацы́йны |
даве́дачна-рэкамендацы́йная |
даве́дачна-рэкамендацы́йнае |
даве́дачна-рэкамендацы́йныя |
| Р. |
даве́дачна-рэкамендацы́йнага |
даве́дачна-рэкамендацы́йнай
даве́дачна-рэкамендацы́йнае |
даве́дачна-рэкамендацы́йнага |
даве́дачна-рэкамендацы́йных |
| Д. |
даве́дачна-рэкамендацы́йнаму |
даве́дачна-рэкамендацы́йнай |
даве́дачна-рэкамендацы́йнаму |
даве́дачна-рэкамендацы́йным |
| В. |
даве́дачна-рэкамендацы́йны (неадуш.)
даве́дачна-рэкамендацы́йнага (адуш.) |
даве́дачна-рэкамендацы́йную |
даве́дачна-рэкамендацы́йнае |
даве́дачна-рэкамендацы́йныя (неадуш.)
даве́дачна-рэкамендацы́йных (адуш.) |
| Т. |
даве́дачна-рэкамендацы́йным |
даве́дачна-рэкамендацы́йнай
даве́дачна-рэкамендацы́йнаю |
даве́дачна-рэкамендацы́йным |
даве́дачна-рэкамендацы́йнымі |
| М. |
даве́дачна-рэкамендацы́йным |
даве́дачна-рэкамендацы́йнай |
даве́дачна-рэкамендацы́йным |
даве́дачна-рэкамендацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даве́дачна-статысты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́дачна-статысты́чны |
даве́дачна-статысты́чная |
даве́дачна-статысты́чнае |
даве́дачна-статысты́чныя |
| Р. |
даве́дачна-статысты́чнага |
даве́дачна-статысты́чнай
даве́дачна-статысты́чнае |
даве́дачна-статысты́чнага |
даве́дачна-статысты́чных |
| Д. |
даве́дачна-статысты́чнаму |
даве́дачна-статысты́чнай |
даве́дачна-статысты́чнаму |
даве́дачна-статысты́чным |
| В. |
даве́дачна-статысты́чны (неадуш.)
даве́дачна-статысты́чнага (адуш.) |
даве́дачна-статысты́чную |
даве́дачна-статысты́чнае |
даве́дачна-статысты́чныя (неадуш.)
даве́дачна-статысты́чных (адуш.) |
| Т. |
даве́дачна-статысты́чным |
даве́дачна-статысты́чнай
даве́дачна-статысты́чнаю |
даве́дачна-статысты́чным |
даве́дачна-статысты́чнымі |
| М. |
даве́дачна-статысты́чным |
даве́дачна-статысты́чнай |
даве́дачна-статысты́чным |
даве́дачна-статысты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даве́дачна-энцыклапеды́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́дачна-энцыклапеды́чны |
даве́дачна-энцыклапеды́чная |
даве́дачна-энцыклапеды́чнае |
даве́дачна-энцыклапеды́чныя |
| Р. |
даве́дачна-энцыклапеды́чнага |
даве́дачна-энцыклапеды́чнай
даве́дачна-энцыклапеды́чнае |
даве́дачна-энцыклапеды́чнага |
даве́дачна-энцыклапеды́чных |
| Д. |
даве́дачна-энцыклапеды́чнаму |
даве́дачна-энцыклапеды́чнай |
даве́дачна-энцыклапеды́чнаму |
даве́дачна-энцыклапеды́чным |
| В. |
даве́дачна-энцыклапеды́чны (неадуш.)
даве́дачна-энцыклапеды́чнага (адуш.) |
даве́дачна-энцыклапеды́чную |
даве́дачна-энцыклапеды́чнае |
даве́дачна-энцыклапеды́чныя (неадуш.)
даве́дачна-энцыклапеды́чных (адуш.) |
| Т. |
даве́дачна-энцыклапеды́чным |
даве́дачна-энцыклапеды́чнай
даве́дачна-энцыклапеды́чнаю |
даве́дачна-энцыклапеды́чным |
даве́дачна-энцыклапеды́чнымі |
| М. |
даве́дачна-энцыклапеды́чным |
даве́дачна-энцыклапеды́чнай |
даве́дачна-энцыклапеды́чным |
даве́дачна-энцыклапеды́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сло́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Лексіка, сукупнасць слоў той ці іншай мовы, дыялекту, якой-н. сацыяльнай групы, асобнага пісьменніка і пад.
2. Даведачна-інфармацыйнае выданне, якое змяшчае словы (або марфемы, словазлучэнні, ідыёмы і пад.), размешчаныя ў пэўным парадку, тлумачыць значэнні ўключаных адзінак, дае розную інфармацыю пра іх ці іх пераклад на іншую мову або паведамляе звесткі аб прадметах, абазначаемых словамі.
Тлумачальны с.
Беларуска-рускі с.
Дыялектны с.
С. мовы Якуба Коласа.
Энцыклапедычны с.
Этымалагічны с.
Гістарычны с. беларускай мовы.
3. Спіс слоў для слоўніка; рэестр.
○
Частотны слоўнік — тып слоўніка, у якім даюцца лічбавыя характарыстыкі ўжывальнасці слоў (словаформ, словазлучэнняў) у якой-н. мове.
|| прым. сло́ўнікавы, -ая, -ае.
Слоўнікавая работа.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)