гіпатэрмі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. гіпатэрмі́я
Р. гіпатэрмі́і
Д. гіпатэрмі́і
В. гіпатэрмі́ю
Т. гіпатэрмі́яй
гіпатэрмі́яю
М. гіпатэрмі́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гіпатэрмі́я ж., мед. гипотерми́я

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гіпатэрмі́я, ‑і, ж.

Спец. Паніжэнне тэмпературы цела ў цеплакроўных жывёл або чалавека. // Штучнае ахаладжэнне арганізма або асобных яго частак з лячэбнай мэтай.

[Ад грэч. hypó — пад, знізу і thérmē — цяпло.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гипотерми́я мед. гіпатэрмі́я, -мі́і ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гіпа...

Прыстаўка, якая паказвае на змяншэнне чаго‑н. у параўнанні з нормай, напрыклад: гіпавітаміноз, гіпатэрмія; проціл. гіпер...

[Грэч. hypó — пад, знізу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)