гідра́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гідра́нт гідра́нты
Р. гідра́нта гідра́нтаў
Д. гідра́нту гідра́нтам
В. гідра́нт гідра́нты
Т. гідра́нтам гідра́нтамі
М. гідра́нце гідра́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гідра́нт м., тех. гидра́нт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гідра́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Водаразборная палонка або кран, якія ўстанаўліваюцца на водаправоднай лініі для тушэння пажараў, палівання вуліц і пад.

[Ад грэч. hýdōr — вада.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гидра́нт тех. гідра́нт, -та м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)