гідлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гідлі́вы гідлі́вая гідлі́вае гідлі́выя
Р. гідлі́вага гідлі́вай
гідлі́вае		 гідлі́вага гідлі́вых
Д. гідлі́ваму гідлі́вай гідлі́ваму гідлі́вым
В. гідлі́вы (неадуш.)
гідлі́вага (адуш.)		 гідлі́вую гідлі́вае гідлі́выя (неадуш.)
гідлі́вых (адуш.)
Т. гідлі́вым гідлі́вай
гідлі́ваю		 гідлі́вым гідлі́вымі
М. гідлі́вым гідлі́вай гідлі́вым гідлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гідлі́вы обл. брезгли́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гідлі́вы, ‑ая, ‑ае.

Абл. Гадлівы. Ад калючай стараставай барады і ягонага панібрацтва начальніка пранялі гідлівыя дрыжыкі. Самуйлёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гадли́вый га́длівы, гідлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брезгли́вый грэ́блівы, гідлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брезгли́вец разг. грэ́блівы, -вага м., гідлі́вы, -вага м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Гі́дзіць ’гідзіць’ (БРС, Нас., Бяльк.), сюды ж гі́дкі (БРС, Нас., Касп., Бяльк.), гідлі́вы (БРС, Нас., Шат., Сл. паўн.-зах.), гідо́та (БРС). Адносіцца да групы прасл. слоў *gyditi, *gydъ, *gydъkъ (аб якіх падрабязна Трубачоў, Эт. сл., 7, 220–221). Параўн. укр. ги́дити, гидкий, гид, рус. ги́дить, ги́дкий, гид, в.-луж. hidźić, чэш. hyd і г. д. Лічыцца роднасным з *gadъ (< *g​u̯ōd(h)). Гл. Бернекер, 1, 374; Фасмер, 1, 405; Трубачоў, Эт. сл., 6, 220, але магчымы і іншыя тлумачэнні.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)