гі́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гі́джуся |
гі́дзімся |
| 2-я ас. |
гі́дзішся |
гі́дзіцеся |
| 3-я ас. |
гі́дзіцца |
гі́дзяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
гі́дзіўся |
гі́дзіліся |
| ж. |
гі́дзілася |
| н. |
гі́дзілася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
гі́дзячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гі́дзіцца (чым, чаго и с инф.) несов., обл. пита́ть отвраще́ние (к чему), бре́згать (чем и с инф.)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гі́дзіцца, гіджуся, гідзішся, гідзіцца; незак.
Абл. Гадзіцца. За гэтыя суткі Лёдзя бадай што знелюбіла сама сябе, сваё цела, нават гідзілася дакрануцца да яго. Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бре́згать несов. грэ́баваць; га́дзіцца, гі́дзіцца, бры́дзіцца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Каро́віцца ’брыдзіцца, гідзіцца’ (Яўс.), да карожыцца (гл.) пад уплывам карова.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)