гігіе́на, -ы, ж.

1. Раздзел медыцыны, які вывучае ўмовы захавання здароўя.

2. Сістэма мер, накіраваная на падтрыманне здароўя, папярэджанне захворванняў.

Г. працы.

Г. харчавання.

Асабістая г.

Г. лесу.

Г. водных басейнаў.

|| прым. гігіені́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гігіе́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. гігіе́на
Р. гігіе́ны
Д. гігіе́не
В. гігіе́ну
Т. гігіе́най
гігіе́наю
М. гігіе́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гігіе́на ж. гигие́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гігіе́на, ‑ы, ж.

Навука аб захаванні здароўя і мерах папярэджання захворванняў, а таксама мерапрыемствы, якія садзейнічаюць гэтаму. Гігіена жылля. Гігіена працы.

[Ад грэч. hygieinós — здаровы; лекавы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Гігіе́на ’гігіена’ (БРС). Рус. гигие́на, укр. гігієна. Запазычанне з зах.-еўрап. моў (ням. Hygiene, франц. hygiène; першакрыніцай з’яўляецца грэч. мова). Параўн. Шанскі, 1, Г, 68.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

інты́м-гігіе́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. інты́м-гігіе́на
Р. інты́м-гігіе́ны
Д. інты́м-гігіе́не
В. інты́м-гігіе́ну
Т. інты́м-гігіе́най
інты́м-гігіе́наю
М. інты́м-гігіе́не

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гігіені́чны, -ая, -ае.

1. гл. гігіена.

2. Які адпавядае нормам гігіены.

Гігіенічнае адзенне.

|| наз. гігіені́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гигие́на гігіе́на, -ны ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

профгигие́на (профессиона́льная гигие́на) прафгігіе́на, -ны ж. (прафесіяна́льная, прафесі́йная гігіе́на).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

санітары́я, ‑і, ж.

1. Сукупнасць мерапрыемстваў, накіраваных на захаванне і ажыццяўленне правіл гігіены, на ахову здароўя насельніцтва.

2. Уст. Тое, што і гігіена.

[Ад лац. sanitas — здароўе.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)