густаўшчы́на, -ы, ж. (разм.).

Ацэнка якіх-н. з’яў толькі з пункту гледжання свайго суб’ектыўнага густу (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Гу́стаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Гу́стаўшчына
Р. Гу́стаўшчыны
Д. Гу́стаўшчыне
В. Гу́стаўшчыну
Т. Гу́стаўшчынай
Гу́стаўшчынаю
М. Гу́стаўшчыне

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

густаўшчы́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. густаўшчы́на
Р. густаўшчы́ны
Д. густаўшчы́не
В. густаўшчы́ну
Т. густаўшчы́най
густаўшчы́наю
М. густаўшчы́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

густаўшчы́на ж., разг., неодобр. вкусовщи́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

густаўшчы́на, ‑ы, ж.

Разм. Ацэнка якіх‑н. з’яў толькі з пункту гледжання свайго суб’ектыўнага густу (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вкусовщи́на разг. густаўшчы́на, -ны ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)