гры́фельны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гры́фельны гры́фельная гры́фельнае гры́фельныя
Р. гры́фельнага гры́фельнай
гры́фельнае		 гры́фельнага гры́фельных
Д. гры́фельнаму гры́фельнай гры́фельнаму гры́фельным
В. гры́фельны (неадуш.)
гры́фельнага (адуш.)		 гры́фельную гры́фельнае гры́фельныя (неадуш.)
гры́фельных (адуш.)
Т. гры́фельным гры́фельнай
гры́фельнаю		 гры́фельным гры́фельнымі
М. гры́фельным гры́фельнай гры́фельным гры́фельных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гры́фельны гри́фельный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гры́фельны, ‑ая, ‑ае.

Зроблены з аспіднага сланцу. Грыфельная дошка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гры́фель, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Палачка з асобай пароды сланцу для пісання на дошцы з такога ж сланцу.

2. Тое, што і графіт (у 2 знач.).

|| прым. гры́фельны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гри́фельный гры́фельны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

а́спидный а́спідны; (о доске) гры́фельны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)