грымо́тнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. грымо́тнік
Р. грымо́тніку
Д. грымо́тніку
В. грымо́тнік
Т. грымо́тнікам
М. грымо́тніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

грымо́тнік, -ку м., бот. златоцве́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

златоцве́т бот. грымо́тнік, -ку м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)