грузнава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
грузнава́ты |
грузнава́тая |
грузнава́тае |
грузнава́тыя |
| Р. |
грузнава́тага |
грузнава́тай
грузнава́тае |
грузнава́тага |
грузнава́тых |
| Д. |
грузнава́таму |
грузнава́тай |
грузнава́таму |
грузнава́тым |
| В. |
грузнава́ты (неадуш.)
грузнава́тага (адуш.) |
грузнава́тую |
грузнава́тае |
грузнава́тыя (неадуш.)
грузнава́тых (адуш.) |
| Т. |
грузнава́тым |
грузнава́тай
грузнава́таю |
грузнава́тым |
грузнава́тымі |
| М. |
грузнава́тым |
грузнава́тай |
грузнава́тым |
грузнава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грузнава́ты, ‑ая, ‑ае.
Трохі грузны. Шафранскі быў чалавек ужо немаладога веку, трошкі грузнаваты. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
немалады́, ‑ая, ‑ое.
Сярэдніх год; пажылы. Немалады ён — мой равеснік, Але рухавы, як юнак. Колас. Шафранскі быў чалавек ужо немаладога веку, трошкі грузнаваты. Сабаленка. — Што гэта, дзядзька? — запытаў Анатоль у немаладога ўжо, з мноствам зморшчынак на буйным твары суседа. Мыслівец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)