грудкава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
грудкава́ты |
грудкава́тая |
грудкава́тае |
грудкава́тыя |
| Р. |
грудкава́тага |
грудкава́тай
грудкава́тае |
грудкава́тага |
грудкава́тых |
| Д. |
грудкава́таму |
грудкава́тай |
грудкава́таму |
грудкава́тым |
| В. |
грудкава́ты (неадуш.)
грудкава́тага (адуш.) |
грудкава́тую |
грудкава́тае |
грудкава́тыя (неадуш.)
грудкава́тых (адуш.) |
| Т. |
грудкава́тым |
грудкава́тай
грудкава́таю |
грудкава́тым |
грудкава́тымі |
| М. |
грудкава́тым |
грудкава́тай |
грудкава́тым |
грудкава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
грудкава́ты
1. буго́рчатый, бугри́стый;
2. (покрытый комками) комкова́тый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грудкава́ты, ‑ая, ‑ае.
Пакрыты грудай, грудкамі, няроўны. З-за вёскі даляцелі людскія галасы і грукат колаў па сухой грудкаватай дарозе: відаць, калгаснікі .. вярталіся ўжо з копкі бульбы. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)