гро́хнуть сов., однокр. гру́кнуць, гры́мнуць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гра́кнуць сов., однокр., прост. гро́хнуть, бря́кнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сту́кнуть сов., в разн. знач. сту́кнуць; (грохнуть — ещё) гру́кнуць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
баба́хаць несов., разг. (производить шум, грохот) баба́хнуть, ба́хнуть, гро́хнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
баба́хнуць сов., разг. (произвести шум, грохот) баба́хнуть, ба́хнуть, гро́хнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Рагану́ць ’упасці, скінуцца’ (Сцяшк.), ’памерці, здохнуць’ (Полымя, 1986, 2, 119). Магчыма, роднаснае да чэш. rohnouti ’моцна параніць’, ’ударыць’, якое, разам з рус. гро́хнуть, лічыцца гукапераймальным утварэннем (Махэк₂, 515).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бра́знуць сов., однокр., разг.
1. хло́пнуть; (чем-л. металлическим) звя́кнуть, ля́згнуть, бря́кнуть;
б. дзвяра́мі — хло́пнуть две́рью;
2. (бросить) гро́хнуть;
б. аб зямлю́ — (што, каго-небудзь) гро́хнуть о зе́млю (что, кого-л)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гры́мнуць сов.
1. прогреме́ть, загреме́ть, загрохота́ть; гря́нуть; гро́хнуть;
~нулі стрэ́лы — загреме́ли вы́стрелы;
~нуў гром — загреме́л (прогреме́л, загрохота́л) гром;
~нула пу́шка — гро́хнула пу́шка;
~нула «ўра» — гря́нуло «ура́»;
2. разг. (упасть) гро́хнуться, бря́кнуться;
3. (бросить с силой) гро́хнуть, бря́кнуть;
4. перен. гря́нуть; разрази́ться;
~нула вайна́ — гря́нула война́;
◊ паку́ль гром не ~мне, мужы́к не перахры́сціцца — посл. пока́ гром не гря́нет, мужи́к не перекре́стится
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гру́кнуць сов., однокр., разг. сту́кнуть; громыхну́ть, хло́пнуть; гро́хнуть;
г. бо́там аб падло́гу — сту́кнуть сапого́м о́б пол;
не́дзе ~нуў стрэл — где́-то гро́хнул вы́стрел;
г. руко́й па стале́ — сту́кнуть руко́й по́ столу
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бу́хнуць I сов., однокр., разг.
1. (с шумом бросить, выплеснуть, ударить) бу́хнуть, у́хнуть;
б. ка́парам — бу́хнуть (у́хнуть) копро́м;
б. вя́зку дроў на падло́гу — бу́хнуть вя́зку дров на́ пол;
б. вядро́ вады́ ў аго́нь — бу́хнуть (у́хнуть) ведро́ воды́ в ого́нь;
2. (издать сильный, глухой звук) бу́хнуть, гро́хнуть;
~нула гарма́та — гро́хнуло (у́хнуло) ору́дие;
3. (большое количество, всё сразу) бу́хнуть, у́хнуть;
б. усё ма́сла ў кацёл — бу́хнуть (у́хнуть) всё ма́сло в котёл;
б. усе́ гро́шы на аўтамашы́ну — у́хнуть все де́ньги на автомаши́ну
бу́хнуць II несов. (от влажности) бу́хнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)