Гро́хаў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Гро́хаў
Р. Гро́хава
Д. Гро́хаву
В. Гро́хаў
Т. Гро́хавам
М. Гро́хаве

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гро́хаць

‘ствараць грукат’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гро́хаю гро́хаем
2-я ас. гро́хаеш гро́хаеце
3-я ас. гро́хае гро́хаюць
Прошлы час
м. гро́хаў гро́халі
ж. гро́хала
н. гро́хала
Загадны лад
2-я ас. гро́хай гро́хайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час гро́хаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)