гра́фіка, -і, ДМ -фіцы, ж.
1. Від выяўленчага мастацтва, заснаваны на стварэнні рысункаў контурнымі лініямі і штрыхамі, а таксама творы гэтага мастацтва.
2. Абрысы пісьмовых або друкаваных знакаў, літар.
Беларуская г.
|| прым. графі́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гра́фіка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гра́фіка |
| Р. |
гра́фікі |
| Д. |
гра́фіцы |
| В. |
гра́фіку |
| Т. |
гра́фікай гра́фікаю |
| М. |
гра́фіцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гра́фіка ж., иск., лингв. гра́фика
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гра́фіка, ‑і, ДМ ‑фіцы, ж.
1. Від выяўленчага мастацтва, заснаваны на стварэнні малюнка лініямі, штрыхамі. // зб. Творы гэтага мастацтва. Кніжная графіка. Выстаўка савецкай графікі.
2. Спосаб перадачы жывой мовы пісьмовымі знакамі. // Друкаваныя або пісаныя знакі, якія адпавядаюць гукам мовы, інтанацыям, паўзам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гра́фік
‘мастак’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гра́фік |
гра́фікі |
| Р. |
гра́фіка |
гра́фікаў |
| Д. |
гра́фіку |
гра́фікам |
| В. |
гра́фіка |
гра́фікаў |
| Т. |
гра́фікам |
гра́фікамі |
| М. |
гра́фіку |
гра́фіках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гра́фика иск., лингв. гра́фіка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гра́фік
‘схема, план работы’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гра́фік |
гра́фікі |
| Р. |
гра́фіка |
гра́фікаў |
| Д. |
гра́фіку |
гра́фікам |
| В. |
гра́фік |
гра́фікі |
| Т. |
гра́фікам |
гра́фікамі |
| М. |
гра́фіку |
гра́фіках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
станко́вы¹, -ая, -ае.
Які мае адносіны да выяўленчага мастацтва, творы якога створаны на станку (у 5 знач.).
Станковае мастацтва.
Станковая графіка.
Станковая скульптура.
С. жывапіс.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
план-гра́фік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
план-гра́фік |
план-гра́фікі |
| Р. |
план-гра́фіка |
план-гра́фікаў |
| Д. |
план-гра́фіку |
план-гра́фікам |
| В. |
план-гра́фік |
план-гра́фікі |
| Т. |
план-гра́фікам |
план-гра́фікамі |
| М. |
план-гра́фіку |
план-гра́фіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выяўле́нчы, -ая, -ае (кніжн.).
Які дае магчымасць наглядна паказаць, адлюстраваць што-н.
Выяўленчыя сродкі.
○
Выяўленчае мастацтва — назва мастацтва, у творах якога вобраз увасоблены на плоскасці ці ў прасторы (жывапіс, графіка, скульптура, а таксама архітэктура).
|| наз. выяўле́нчасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)