грані́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
грані́цца |
граня́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
грані́ўся |
грані́ліся |
| ж. |
грані́лася |
| н. |
грані́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
грані́цца несов. грани́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грані́цца, ‑ніцца; незак.
1. Паддавацца граненню.
2. Зал. да граніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грани́ться страд. грані́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)