грані́льня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грані́льня |
грані́льні |
| Р. |
грані́льні |
грані́лень
грані́льняў |
| Д. |
грані́льні |
грані́льням |
| В. |
грані́льню |
грані́льні |
| Т. |
грані́льняй
грані́льняю |
грані́льнямі |
| М. |
грані́льні |
грані́льнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
грані́льня ж., спец. грани́льня
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грані́льня, ‑і, ж.
Разм. Гранільная майстэрня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грани́льня спец. грані́льня, -ні ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)