гранку́ля

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. гранку́ля гранку́лі
Р. гранку́лі гранку́ль
Д. гранку́лі гранку́лям
В. гранку́лю гранку́лі
Т. гранку́ляй
гранку́ляю		 гранку́лямі
М. гранку́лі гранку́лях

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гранку́ля ж., охот., обл., см. дранку́ля

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)