гра́начны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гра́начны гра́начная гра́начнае гра́начныя
Р. гра́начнага гра́начнай
гра́начнае		 гра́начнага гра́начных
Д. гра́начнаму гра́начнай гра́начнаму гра́начным
В. гра́начны
гра́начнага		 гра́начную гра́начнае гра́начныя
гра́начных
Т. гра́начным гра́начнай
гра́начнаю		 гра́начным гра́начнымі
М. гра́начным гра́начнай гра́начным гра́начных

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гра́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Адбітак з часткі друкарскага набору, яшчэ не звярстанага ў старонкі, а таксама сама частка такога набору.

Чытаць гранкі.

|| прым. гра́начны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)