назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| го́йсання | |
| го́йсанню | |
| го́йсаннем | |
| го́йсанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| го́йсання | |
| го́йсанню | |
| го́йсаннем | |
| го́йсанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
го́йсаць, -аю, -аеш, -ае і гайса́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е;
Хутка і мітусліва рухацца, перамяшчацца; бегаць, раз’язджаць у пошуках каго-, чаго
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гайса́нне,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гайса́нне
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ры́скание
1. шны́ранне, -ння
2. шна́ранне, -ння
3. ры́сканне, -ння
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мета́ние
1. (бросание) кі́данне, -ння
мета́ние копья́ кі́данне кап’я́;
2. (икры) нерастава́нне, -ння
мета́ние икры́ начина́ется в апре́ле нерастава́нне пачына́ецца ў красавіку́;
3.
4. (суетня) мітусня́, -ні́
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)