го́йкаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
го́йкаю |
го́йкаем |
| 2-я ас. |
го́йкаеш |
го́йкаеце |
| 3-я ас. |
го́йкае |
го́йкаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
го́йкаў |
го́йкалі |
| ж. |
го́йкала |
| н. |
го́йкала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
го́йкай |
го́йкайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
го́йкаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
го́йкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Вымаўляць, выкрыкваць «гой». [Янук (скачучы, гойкае):] Гой, гой! Вяселле пачынаецца! Козел.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
го́йкнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Аднакр. да гойкаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заго́йкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць гойкаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
го́йканне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. гойкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Да нас, ужо аднекуль з-пад ракі, даносіцца гойканне Анюты, але мы маўчым. Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
галёкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Гучна крычаць, звычайна пераклікаючыся ў лесе; гойкаць. Чаму ён, Суконка, павінен хавацца ад тых, з кім некалі разам бегаў у гэты лес, свістаў і галёкаў на ўсё горла? Паслядовіч. Галёкалі, крычалі на ваўка Начлежнікі. Танк. // Шумна размаўляць, галасіста спяваць і пад. Госці галёкалі ў паўтара дзесяткі горлаў так, што ў Сімона зазвінела ў вушах. Самуйлёнак. Не зважаючы на стомленасць, дзяўчаты і хлопцы галёкалі на ўсё балота песні. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)