гля́нцавы, -ая, -ае.

3 наведзеным глянцам, бліскучы.

Глянцавая паверхня.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гля́нцавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гля́нцавы гля́нцавая гля́нцавае гля́нцавыя
Р. гля́нцавага гля́нцавай
гля́нцавае		 гля́нцавага гля́нцавых
Д. гля́нцаваму гля́нцавай гля́нцаваму гля́нцавым
В. гля́нцавы (неадуш.)
гля́нцавага (адуш.)		 гля́нцавую гля́нцавае гля́нцавыя (неадуш.)
гля́нцавых (адуш.)
Т. гля́нцавым гля́нцавай
гля́нцаваю		 гля́нцавым гля́нцавымі
М. гля́нцавым гля́нцавай гля́нцавым гля́нцавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гля́нцавы глянцевый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гля́нцавы, ‑ая, ‑ае.

1. Пакрыты глянцам; бліскучы. Глянцавая фотапапера.

2. Які прыдае глянец, прызначаны для навядзення глянцу. Глянцавая сажа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гля́нцевый гля́нцавы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

глянцаві́ты, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і глянцавы (у 1 знач.); бліскучы. Глянцавітае зялёнае лісце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

але́істы, ‑ая, ‑ае.

1. Які ўтрымлівае ў сабе алей, мае прымесь алею. // Які мае некаторыя якасці алею; падобны на алей. Алеістая вадкасць.

2. Блішчасты, глянцавы, як бы пакрыты алеем. Алеісты ліст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)