глыбі́нны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
глыбі́нны |
глыбі́нная |
глыбі́ннае |
глыбі́нныя |
| Р. |
глыбі́ннага |
глыбі́ннай
глыбі́ннае |
глыбі́ннага |
глыбі́нных |
| Д. |
глыбі́ннаму |
глыбі́ннай |
глыбі́ннаму |
глыбі́нным |
| В. |
глыбі́нны (неадуш.)
глыбі́ннага (адуш.) |
глыбі́нную |
глыбі́ннае |
глыбі́нныя (неадуш.)
глыбі́нных (адуш.) |
| Т. |
глыбі́нным |
глыбі́ннай
глыбі́ннаю |
глыбі́нным |
глыбі́ннымі |
| М. |
глыбі́нным |
глыбі́ннай |
глыбі́нным |
глыбі́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
свячэ́нне, ‑я, н.
Стан паводле дзеясл. свяціцца (у 1 знач.); выпраменьванне святла. Свячэнне фосфару. / у перан. ужыв. Нібы глыбіннае свячэнне, Душы маўклівае агонь. Усё зямное азначэнне — Твая сяброўская далонь. Вярба. Бачу — Кветкі бярэ І пляце, Спалучае Сінь фіялак І лотаці жоўтай свячэнне... Кусянкоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)