гибри́д гібры́д, -да м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гібры́д м. гибри́д

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Гібры́д ’гібрыд’ (БРС). Запазычанне (відаць, праз рус. гибри́д) з ням. мовы (Hybride; першакрыніцай з’яўляецца лац. hybrida ’падвойнага паходжання’ < грэч.). Параўн. Шанскі, 1, Г, 67.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

по́месь ж.

1. (гибрид) по́месь;

2. перен. (соединение чего-л. разнородного) по́месь, смесь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)