генеалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
генеалагі́чны |
генеалагі́чная |
генеалагі́чнае |
генеалагі́чныя |
| Р. |
генеалагі́чнага |
генеалагі́чнай
генеалагі́чнае |
генеалагі́чнага |
генеалагі́чных |
| Д. |
генеалагі́чнаму |
генеалагі́чнай |
генеалагі́чнаму |
генеалагі́чным |
| В. |
генеалагі́чны (неадуш.)
генеалагі́чнага (адуш.) |
генеалагі́чную |
генеалагі́чнае |
генеалагі́чныя (неадуш.)
генеалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
генеалагі́чным |
генеалагі́чнай
генеалагі́чнаю |
генеалагі́чным |
генеалагі́чнымі |
| М. |
генеалагі́чным |
генеалагі́чнай |
генеалагі́чным |
генеалагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
генеалагі́чны генеалоги́ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
генеалагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да генеалогіі. Генеалагічная табліца. Генеалагічныя сувязі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
генеало́гія, -і, ж.
1. Раздзел гістарычнай навукі, які вывучае паходжанне і сувязі асобных родаў¹ (у 2 знач.).
2. Гісторыя роду¹ (у 2 знач.); радаслоўе.
|| прым. генеалагі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
генеалоги́ческий генеалагі́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
радасло́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да радаслоўя (у 1 знач); генеалагічны. Радаслоўная кніга. Радаслоўныя запісы.
2. у знач. наз. радасло́ўная, ‑ай, ж. Пералік пакаленняў аднаго роду, які ўстанаўлівае паходжанне і ступень роднасці. Цяпер, калі я вам расказаў у двух словах радаслоўную Мухтара аж да шостага калена, вы мусіце зразумець, кім ён павінен быў стаць. Васілёнак. Толькі аднойчы Ягор Захаравіч прыадчыніў акенца ў сваю радаслоўную: — Бацька мой бунтаўшчыком быў. Карамазаў.
•••
Радаслоўнае дрэва гл. дрэва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)