генаты́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. генаты́п генаты́пы
Р. генаты́па генаты́паў
Д. генаты́пу генаты́пам
В. генаты́п генаты́пы
Т. генаты́пам генаты́памі
М. генаты́пе генаты́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

генаты́п, -па м., биол. геноти́п

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гена...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да генаў, напр.: генасістэматыка, генатып, генафонд.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

геноти́п биол. генаты́п, -па м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)