геалагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да геалогіі. Геалагічная карта. Геалагічная экспедыцыя. Геалагічная разведка. // Звязаны з гісторыяй Зямлі, зямной кары. Геалагічны перыяд. Геалагічныя працэсы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эпо́ха ж., в разн. знач. эпо́ха;

геалагі́чная э. — геологи́ческая эпо́ха

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

геалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. геалагі́чны геалагі́чная геалагі́чнае геалагі́чныя
Р. геалагі́чнага геалагі́чнай
геалагі́чнае		 геалагі́чнага геалагі́чных
Д. геалагі́чнаму геалагі́чнай геалагі́чнаму геалагі́чным
В. геалагі́чны (неадуш.)
геалагі́чнага (адуш.)		 геалагі́чную геалагі́чнае геалагі́чныя (неадуш.)
геалагі́чных (адуш.)
Т. геалагі́чным геалагі́чнай
геалагі́чнаю		 геалагі́чным геалагі́чнымі
М. геалагі́чным геалагі́чнай геалагі́чным геалагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гісто́рыка-геалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гісто́рыка-геалагі́чны гісто́рыка-геалагі́чная гісто́рыка-геалагі́чнае гісто́рыка-геалагі́чныя
Р. гісто́рыка-геалагі́чнага гісто́рыка-геалагі́чнай
гісто́рыка-геалагі́чнае		 гісто́рыка-геалагі́чнага гісто́рыка-геалагі́чных
Д. гісто́рыка-геалагі́чнаму гісто́рыка-геалагі́чнай гісто́рыка-геалагі́чнаму гісто́рыка-геалагі́чным
В. гісто́рыка-геалагі́чны (неадуш.)
гісто́рыка-геалагі́чнага (адуш.)		 гісто́рыка-геалагі́чную гісто́рыка-геалагі́чнае гісто́рыка-геалагі́чныя (неадуш.)
гісто́рыка-геалагі́чных (адуш.)
Т. гісто́рыка-геалагі́чным гісто́рыка-геалагі́чнай
гісто́рыка-геалагі́чнаю		 гісто́рыка-геалагі́чным гісто́рыка-геалагі́чнымі
М. гісто́рыка-геалагі́чным гісто́рыка-геалагі́чнай гісто́рыка-геалагі́чным гісто́рыка-геалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

го́рна-геалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́рна-геалагі́чны го́рна-геалагі́чная го́рна-геалагі́чнае го́рна-геалагі́чныя
Р. го́рна-геалагі́чнага го́рна-геалагі́чнай
го́рна-геалагі́чнае		 го́рна-геалагі́чнага го́рна-геалагі́чных
Д. го́рна-геалагі́чнаму го́рна-геалагі́чнай го́рна-геалагі́чнаму го́рна-геалагі́чным
В. го́рна-геалагі́чны (неадуш.)
го́рна-геалагі́чнага (адуш.)		 го́рна-геалагі́чную го́рна-геалагі́чнае го́рна-геалагі́чныя (неадуш.)
го́рна-геалагі́чных (адуш.)
Т. го́рна-геалагі́чным го́рна-геалагі́чнай
го́рна-геалагі́чнаю		 го́рна-геалагі́чным го́рна-геалагі́чнымі
М. го́рна-геалагі́чным го́рна-геалагі́чнай го́рна-геалагі́чным го́рна-геалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

інжыне́рна-геалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інжыне́рна-геалагі́чны інжыне́рна-геалагі́чная інжыне́рна-геалагі́чнае інжыне́рна-геалагі́чныя
Р. інжыне́рна-геалагі́чнага інжыне́рна-геалагі́чнай
інжыне́рна-геалагі́чнае		 інжыне́рна-геалагі́чнага інжыне́рна-геалагі́чных
Д. інжыне́рна-геалагі́чнаму інжыне́рна-геалагі́чнай інжыне́рна-геалагі́чнаму інжыне́рна-геалагі́чным
В. інжыне́рна-геалагі́чны (неадуш.)
інжыне́рна-геалагі́чнага (адуш.)		 інжыне́рна-геалагі́чную інжыне́рна-геалагі́чнае інжыне́рна-геалагі́чныя (неадуш.)
інжыне́рна-геалагі́чных (адуш.)
Т. інжыне́рна-геалагі́чным інжыне́рна-геалагі́чнай
інжыне́рна-геалагі́чнаю		 інжыне́рна-геалагі́чным інжыне́рна-геалагі́чнымі
М. інжыне́рна-геалагі́чным інжыне́рна-геалагі́чнай інжыне́рна-геалагі́чным інжыне́рна-геалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

структу́рна-геалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. структу́рна-геалагі́чны структу́рна-геалагі́чная структу́рна-геалагі́чнае структу́рна-геалагі́чныя
Р. структу́рна-геалагі́чнага структу́рна-геалагі́чнай
структу́рна-геалагі́чнае		 структу́рна-геалагі́чнага структу́рна-геалагі́чных
Д. структу́рна-геалагі́чнаму структу́рна-геалагі́чнай структу́рна-геалагі́чнаму структу́рна-геалагі́чным
В. структу́рна-геалагі́чны (неадуш.)
структу́рна-геалагі́чнага (адуш.)		 структу́рна-геалагі́чную структу́рна-геалагі́чнае структу́рна-геалагі́чныя (неадуш.)
структу́рна-геалагі́чных (адуш.)
Т. структу́рна-геалагі́чным структу́рна-геалагі́чнай
структу́рна-геалагі́чнаю		 структу́рна-геалагі́чным структу́рна-геалагі́чнымі
М. структу́рна-геалагі́чным структу́рна-геалагі́чнай структу́рна-геалагі́чным структу́рна-геалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хранало́гія, ‑і, ж.

1. Навука, якая вывучае гісторыю летазлічэння. // Дапаможная гістарычная дысцыпліна, што ўстанаўлівае гістарычныя даты, час з’яўлення дакументаў і пад.

2. Пералік падзей у іх часавай паслядоўнасці. Храналогія беларускай гісторыі.

3. Паслядоўнасць паяўлення чаго‑н. у часе. Храналогія падзей. □ Цыкл гэтых твораў будзе ісці не толькі па лініі храналогіі, а адначасна і па лініі ідэ[йн]ых катэгорый (носьбітамі і творцамі якіх ёсць чалавечыя вобразы): бацькаўшчына, уласнасць, закон, сваяцтва і г. д. Чорны. Знаходка ўнікальнага экземпляра «Малой падарожнай кніжыцы» ў капенгагенскай бібліятэцы ўносіць істотную папраўку ў храналогію скарынінскіх выданняў. «Помнікі».

•••

Геалагічная храналогія — устанаўленне перыядаў узнікнення розных пластоў Зямлі.

[Ад грэч. chronos — час і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́ртыя ж.

1. полит. па́ртия;

2. (группа) па́ртия;

геалагі́чная разве́дачная п. — геологи́ческая изыска́тельная па́ртия;

3. (количество чего-л.) па́ртия;

атры́мана но́вая п. тава́ру — полу́чена но́вая па́ртия това́ра;

4. муз. па́ртия;

5. (в игре) па́ртия;

згуля́ць ~тыю ў ша́хматы — сыгра́ть па́ртию в ша́хматы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

па́ртия​II ж.

1. (группа) па́ртыя, -тыі ж.;

геологи́ческая изыска́тельская па́ртия геалагі́чная вышукна́я па́ртыя;

2. (количество чего-л.) па́ртыя, -тыі ж.;

полу́чена но́вая па́ртия това́ра атры́мана но́вая па́ртыя тава́ру;

3. муз. па́ртыя, -тыі ж.;

4. (в игре) па́ртыя, -тыі ж.;

сыгра́ть па́ртию в ша́хматы згуля́ць па́ртыю ў ша́хматы;

5. (о женитьбе, замужестве) уст. жані́цьба, -бы ж.; заму́жжа, -жжа ср.;

уда́чная па́ртия уда́лае заму́жжа;

◊

сде́лать (соста́вить) вы́годную (хоро́шую) па́ртию вы́гадна ажані́цца (вы́йсці за́муж);

соста́вить па́ртию (в ка́рты, ша́шки и пр.) а) падабра́ць па́ртыю гульцо́ў; б) згуля́ць па́ртыю (у ка́рты, ша́шкі і інш.).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)