Гарэ́ліца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Гарэ́ліца
Р. Гарэ́ліцы
Д. Гарэ́ліцы
В. Гарэ́ліцу
Т. Гарэ́ліцай
Гарэ́ліцаю
М. Гарэ́ліцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гарэ́ліца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. гарэ́ліца
Р. гарэ́ліцы
Д. гарэ́ліцы
В. гарэ́ліцу
Т. гарэ́ліцай
гарэ́ліцаю
М. гарэ́ліцы

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гарэ́ліца, ‑ы, ж.

Нар.-паэт. Гарэлка ​2. Піце гарэліцу, госцейкі, піце, Слаўную Ганначку нашу любіце. Першай з брыгадай яна ўставала, Першай на поле ішла, працавала. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)