гарбузо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гарбузо́вы |
гарбузо́вая |
гарбузо́вае |
гарбузо́выя |
| Р. |
гарбузо́вага |
гарбузо́вай
гарбузо́вае |
гарбузо́вага |
гарбузо́вых |
| Д. |
гарбузо́ваму |
гарбузо́вай |
гарбузо́ваму |
гарбузо́вым |
| В. |
гарбузо́вы (неадуш.)
гарбузо́вага (адуш.) |
гарбузо́вую |
гарбузо́вае |
гарбузо́выя (неадуш.)
гарбузо́вых (адуш.) |
| Т. |
гарбузо́вым |
гарбузо́вай
гарбузо́ваю |
гарбузо́вым |
гарбузо́вымі |
| М. |
гарбузо́вым |
гарбузо́вай |
гарбузо́вым |
гарбузо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Малён 1 ’дыня’ (Шпіл.), малёнік ’гарбузовая каша’ (паўн.-усх., КЭС). З польск. (ці са ст.-польск.) malon, malun, суч. melon ’дыня’, ’кавун’, якія з лац. mēlo (indicus) < ст.-грэч. μῆλον ’яблык’ (Брукнер, 328).
Малён 2 ’хмель, Humulus lupulus L.’ (Сцяшк. Сл.). Да малён 1 (гл.). Названа паводле падабенства сцёблаў раслін, якія рассцілаюцца па зямлі і ўюцца вертыкальна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)