гамбу́зія
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гамбу́зія |
гамбу́зіі |
| Р. |
гамбу́зіі |
гамбу́зій |
| Д. |
гамбу́зіі |
гамбу́зіям |
| В. |
гамбу́зію |
гамбу́зій |
| Т. |
гамбу́зіяй
гамбу́зіяю |
гамбу́зіямі |
| М. |
гамбу́зіі |
гамбу́зіях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гамбу́зія ж., зоол. гамбу́зия
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гамбу́зія, ‑і, ж.
Дробная жывародзячая рыба, якая знішчае лічынкі малярыйнага камара.
[Ісп. gambuxia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)