гамалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гамалагі́чны |
гамалагі́чная |
гамалагі́чнае |
гамалагі́чныя |
| Р. |
гамалагі́чнага |
гамалагі́чнай
гамалагі́чнае |
гамалагі́чнага |
гамалагі́чных |
| Д. |
гамалагі́чнаму |
гамалагі́чнай |
гамалагі́чнаму |
гамалагі́чным |
| В. |
гамалагі́чны (неадуш.)
гамалагі́чнага (адуш.) |
гамалагі́чную |
гамалагі́чнае |
гамалагі́чныя (неадуш.)
гамалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
гамалагі́чным |
гамалагі́чнай
гамалагі́чнаю |
гамалагі́чным |
гамалагі́чнымі |
| М. |
гамалагі́чным |
гамалагі́чнай |
гамалагі́чным |
гамалагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гамалагі́чны гомологи́ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гамалагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае аднолькавыя адносіны да чаго‑н.; адназначны, падобны.
•••
Гамалагічныя рады — а) у біялогіі — расліны, жывёлы, падобныя па сваіх марфалагічных і фізіялагічных прыкметах; б) у хіміі — арганічныя злучэнні, якія адрозніваюцца групай СН₂ і падобныя ў хімічных адносінах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)