галіне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. галіне́нне
Р. галіне́ння
Д. галіне́нню
В. галіне́нне
Т. галіне́ннем
М. галіне́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

галіне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. галініцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галі́ніцца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -ніцца; незак.

Пускаць адросткі, абрастаць галінамі.

Яблынька галініцца.

|| наз. галіне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)