газірава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. газірава́нне
Р. газірава́ння
Д. газірава́нню
В. газірава́нне
Т. газірава́ннем
М. газірава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

газірава́нне ср. гази́рование

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

газірава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. газіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

газірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак. і незак., што.

Насычаць што-н. газам¹ (у 1 знач.).

Г. ваду.

|| наз. газірава́нне, -я, н. і газіро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, ж.

Г. вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гази́рование газірава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

газа́цыя, ‑і, ж.

Спец. Тое, што і газіраванне. Газацыя глебы. Газацыя вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сатура́цыя, ‑і, ж.

Спец.

1. Насычэнне вадкасцей вуглякіслым газам; газіраванне. Сатурацыя пеністых він.

2. Хімічная апрацоўка цукровага соку вуглякіслым газам для выдалення з яго вапны.

[Ад лац. saturatio — насычэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)