гага́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гага́кну |
гага́кнем |
| 2-я ас. |
гага́кнеш |
гага́кнеце |
| 3-я ас. |
гага́кне |
гага́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
гага́кнуў |
гага́кнулі |
| ж. |
гага́кнула |
| н. |
гага́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гага́кні |
гага́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
гага́кнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гага́кнуць сов., однокр. гага́кнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гага́кнуць, ‑не; зак.
Аднакр. да гагакаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гага́кнуть сов., однокр. гага́кнуць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)