ві́русы, ‑аў; адз. вірус, ‑а, м.

Самыя дробныя мікраарганізмы, якія выклікаюць заразныя захворванні. Вірус шаленства. Фільтроўныя вірусы.

[Ад лац. virus — яд.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вірусало́гія, -і, ж.

Раздзел мікрабіялогіі, які вывучае вірусы.

|| прым. вірусалагі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ві́рус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ві́рус ві́русы
Р. ві́руса ві́русаў
Д. ві́русу ві́русам
В. ві́рус ві́русы
Т. ві́русам ві́русамі
М. ві́русе ві́русах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ге́рпес-ві́рус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ге́рпес-ві́рус ге́рпес-ві́русы
Р. ге́рпес-ві́руса ге́рпес-ві́русаў
Д. ге́рпес-ві́русу ге́рпес-ві́русам
В. ге́рпес-ві́рус ге́рпес-ві́русы
Т. ге́рпес-ві́русам ге́рпес-ві́русамі
М. ге́рпес-ві́русе ге́рпес-ві́русах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папіло́ма-ві́рус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. папіло́ма-ві́рус папіло́ма-ві́русы
Р. папіло́ма-ві́руса папіло́ма-ві́русаў
Д. папіло́ма-ві́русу папіло́ма-ві́русам
В. папіло́ма-ві́рус папіло́ма-ві́русы
Т. папіло́ма-ві́русам папіло́ма-ві́русамі
М. папіло́ма-ві́русе папіло́ма-ві́русах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ві́рус,

гл. вірусы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вірусало́гія, ‑і, ж.

Галіна мікрабіялогіі, якая вывучае вірусы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фильтру́ющийся

1. прич. які́ (што) фільтру́ецца;

2. прил. фільтро́ўны;

фильтру́ющиеся ви́русы биол. фільтро́ўныя ві́русы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аге́нт ​1, ‑а, М ‑нце, м.

1. Прадстаўнік арганізацыі, установы, які выконвае службовыя, дзелавыя даручэнні. Агент па забеспячэнню. Страхавы агент.

2. Асоба, якая з’яўляецца стаўленікам каго‑н., служыць чыім‑н. інтарэсам. Агенты імперыялізму.

3. Сакрэтны супрацоўнік разведкі якой‑н. дзяржавы; шпіён. Атраду таварыша Андрэя даручана ўстанавіць, ці не з’яўляецца гэты «бацька Рудольф» агентам гестапа. Мікуліч.

[Ад лац. agens, agentis — дзейны.]

аге́нт ​2, ‑а, М ‑нце, м.

Кніжн. Прычына, якая выклікае тыя або іншыя з’явы ў прыродзе. Мікробы, вірусы — інфекцыйныя агенты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)