вяселячы - Пошук

вясе́лячы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вясе́лячы	вясе́лячая	вясе́лячае	вясе́лячыя
Р.	вясе́лячага	вясе́лячай вясе́лячае	вясе́лячага	вясе́лячых
Д.	вясе́лячаму	вясе́лячай	вясе́лячаму	вясе́лячым
В.	вясе́лячы (неадуш.) вясе́лячага (адуш.)	вясе́лячую	вясе́лячае	вясе́лячыя (неадуш.) вясе́лячых (адуш.)
Т.	вясе́лячым	вясе́лячай вясе́лячаю	вясе́лячым	вясе́лячымі
М.	вясе́лячым	вясе́лячай	вясе́лячым	вясе́лячых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вясе́лячы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вясе́лячы	вясе́лячая	вясе́лячае	вясе́лячыя
Р.	вясе́лячага	вясе́лячай вясе́лячае	вясе́лячага	вясе́лячых
Д.	вясе́лячаму	вясе́лячай	вясе́лячаму	вясе́лячым
В.	вясе́лячы (неадуш.) вясе́лячага (адуш.)	вясе́лячую	вясе́лячае	вясе́лячыя (неадуш.) вясе́лячых (адуш.)
Т.	вясе́лячым	вясе́лячай вясе́лячаю	вясе́лячым	вясе́лячымі
М.	вясе́лячым	вясе́лячай	вясе́лячым	вясе́лячых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Вясе́лячы (газ) ’закіс азоту, які ап’яняе чалавека’ (БРС). Запазычанне (калька) з рус. веселящий (газ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вясе́ліць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

весялі́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

веселя́щий

1. прич. які́ (што) весялі́ць;

2. / веселя́щий газ хим. вясе́лячы газ.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Verbum