Вя́зьма

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вя́зьма
Р. Вя́зьмы
Д. Вя́зьме
В. Вя́зьму
Т. Вя́зьмай
Вя́зьмаю
М. Вя́зьме

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вязьмо́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вязьмо́ вя́зьмы
Р. вязьма́ вя́зьмаў
Д. вязьму́ вя́зьмам
В. вязьмо́ вя́зьмы
Т. вязьмо́м вя́зьмамі
М. вязьме́ вя́зьмах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)