Вя́зынка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вя́зынка
Р. Вя́зынкі
Д. Вя́зынцы
В. Вя́зынку
Т. Вя́зынкай
Вя́зынкаю
М. Вя́зынцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Вязы́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вязы́нка
Р. Вязы́нкі
Д. Вязы́нцы
В. Вязы́нку
Т. Вязы́нкай
Вязы́нкаю
М. Вязы́нцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

радзі́ма ж., в разн. знач. ро́дина;

любо́ў да ~мы — любо́вь к ро́дине;

вёска Вя́зынка — р. Я́нкі Купа́лы — дере́вня Вя́зынка — ро́дина Я́нки Купа́лы;

друга́я р. — втора́я ро́дина;

стая́ць грудзьмі́ за ~му — стоя́ть гру́дью за ро́дину

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)