вышы́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вышы́нны |
вышы́нная |
вышы́ннае |
вышы́нныя |
| Р. |
вышы́ннага |
вышы́ннай
вышы́ннае |
вышы́ннага |
вышы́нных |
| Д. |
вышы́ннаму |
вышы́ннай |
вышы́ннаму |
вышы́нным |
| В. |
вышы́нны (неадуш.)
вышы́ннага (адуш.) |
вышы́нную |
вышы́ннае |
вышы́нныя (неадуш.)
вышы́нных (адуш.) |
| Т. |
вышы́нным |
вышы́ннай
вышы́ннаю |
вышы́нным |
вышы́ннымі |
| М. |
вышы́нным |
вышы́ннай |
вышы́нным |
вышы́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вышы́нны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да вышыні (у 1–3 знач.). Вышынны пояс расліннасці. Вышынны будынак. Вышынная хвароба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ма́чта, ‑ы, ДМ ‑чце, ж.
1. Высокі слуп або высокае стальное збудаванне на суднах для мацавання парусоў, назірання, сігналізацыі і пад. Хоць бы дымок на гарызонце, ветразь. Хай бы саюзніцкага карабля Нам мачта паказалася здаля. Зарыцкі.
2. Вышынная канструкцыя для падвешвання электрычных правадоў, для мацавання антэн радыёстанцый, для сігналізацыі і пад. З правага боку ўзносілася ў неба вялікая пражэктарная мачта. Васілёнак. Каля лагера паднялася чатырнаццаціметровая мачта, а наверсе яе развяваўся чырвоны сцяг лагера «Дружны». Сергіевіч.
•••
Грот-мачта — сярэдняя, самая высокая мачта на судне.
[Ад гал. mast.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)