выштуко́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выштуко́ўваю |
выштуко́ўваем |
| 2-я ас. |
выштуко́ўваеш |
выштуко́ўваеце |
| 3-я ас. |
выштуко́ўвае |
выштуко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выштуко́ўваў |
выштуко́ўвалі |
| ж. |
выштуко́ўвала |
| н. |
выштуко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выштуко́ўвай |
выштуко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выштуко́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выштуко́ўваць несов.
1. выду́мывать, мастери́ть, изобрета́ть;
2. выга́дывать, выкра́ивать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выштуко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выштукаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́штукаваць, -кую, -куеш, -куе; -куй; -каваны; зак., што (разм.).
Змайстраваць што-н., разумна камбінуючы, эканомна выкарыстоўваючы матэрыял.
В. цацку.
|| незак. выштуко́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
выштуко́ўвацца несов., разг.
1. выду́мываться, мастери́ться, изобрета́ться;
2. выга́дываться, выкра́иваться;
1, 2 см. выштуко́ўваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)