выцяру́шваць гл. выцерушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выцяру́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выцяру́шваю выцяру́шваем
2-я ас. выцяру́шваеш выцяру́шваеце
3-я ас. выцяру́швае выцяру́шваюць
Прошлы час
м. выцяру́шваў выцяру́швалі
ж. выцяру́швала
н. выцяру́швала
Загадны лад
2-я ас. выцяру́швай выцяру́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выцяру́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выцяру́шваць несов., разг. вытряса́ть, высыпа́ть, труси́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выцяру́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выцерушыць, выцерусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́церушыць, -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак., што (разм.).

Трасучы, высыпаць (што-н. дробнае, сыпкае).

В. зерне з коласа.

|| незак. выцяру́шваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выцяру́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выцярушваць — выцерушыць, выцерусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выцяру́швацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выцерушыцца, выцерусіцца.

2. Зал. да выцярушваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)