вытыка́ць гл. выткаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вытыка́ць

‘высоўваць’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вытыка́ю вытыка́ем
2-я ас. вытыка́еш вытыка́еце
3-я ас. вытыка́е вытыка́юць
Прошлы час
м. вытыка́ў вытыка́лі
ж. вытыка́ла
н. вытыка́ла
Загадны лад
2-я ас. вытыка́й вытыка́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вытыка́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вытыка́ць

‘рабіць тканнем’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вытыка́ю вытыка́ем
2-я ас. вытыка́еш вытыка́еце
3-я ас. вытыка́е вытыка́юць
Прошлы час
м. вытыка́ў вытыка́лі
ж. вытыка́ла
н. вытыка́ла
Загадны лад
2-я ас. вытыка́й вытыка́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вытыка́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вытыка́ць I несов., разг. высо́вывать; см. вы́ткнуць

вытыка́ць II несов. изготовля́ть тканьём, ткать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вытыка́ць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выткнуць.

вытыка́ць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выткаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́ткаць, -тку, -тчаш, -тча; -тчам, -тчаце, -ткуць; вы́тчы; -тканы; зак., што.

Саткаць што-н., зрабіць тканнем.

В. палатно, узор.

|| незак. вытыка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вытыка́нне I ср., разг. высо́вывание; см. вытыка́ць I

вытыка́нне II ср. изготовле́ние тканьём, тканьё; см. вытыка́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вытыка́цца ​1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да выткнуцца.

вытыка́цца ​2, ‑аецца; незак.

Зал. да вытыкаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вы́тычка 2 ’выскачка’ (Нас., Гарэц.). Утварэнне ад залежнага дзеепрыметніка дзеяслова вытыкаць ’высоўваць’ (гл. тыкаць) з суф. ‑к‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)